Food of Phma

มาตรฐาน

สงสัยกันมะ ว่าอาหารพม่าหน้าตาเป็นยังไง เพราะเราจะคุ้นเคยอาหารลาวหรือเวียดนามกัน แต่พม่ากลับนึกไม่ออก (เขมรก็นึกไม่ออกเหมือนกันนะ) เราก็ได้แต่เดาว่าคงมีอีหรอบก๋วยเตี๋ยวและข้าวซอยตามประสาใกล้จีนทางใต้และ เหนือของไทย ซึ่งก็มีจิงๆ และมีอย่างอื่นอีกมากมายที่ทำเราตื่นเต้นได้พอสมควร

ชีวิตประจำวันของเราถ้าไม่ได้เที่ยว ก็คือ หาของกิน ของขายมากมายเหมือนเมืองไทยนี่แหละ แต่ดูสกปรกกว่าบ้าง (จิงๆก็มากอยู่) ซึ่งเราก็มีความสุขกับการเดินดูของโลค่อนๆแบบนี้ เราว่าเราเดินตลาดสดมากกว่าเดินวัดอีกนะ (ถ้าไม่นับทะเลเจดีย์)

อาหารพม่ารวมๆแล้วเน้นรสชาติ เค็ม และ มัน ในขณะที่ไม่เผ็ดมาก (หนังสือหลายเล่มบอกตรงกันว่าพม่าเผ็ดน้อยกว่าไทยและอินเดีย) เค็มนี่เรียกว่าเค็มโคตรๆ ขนาดเราชอบของไฮเปอร์แนท (hypernatremia = โซเดียมสูงในเลือด เราเอามาใช้กับอาหารเค็ม) ยังรู้สึกเกิน threshold ของเราไปแล้ว ส่วนมันนี่ก็เยิ้มเรย ของทอดขายข้างทางก็เยอะ แต่เราถือว่าอยู่เที่ยวไม่นาน เลยกินเต็มที่ กลับมามอบิดเรย (morbid obesity อวบอ้วนระยะสุดท้าย)

ข้าวซอย

มีข้าวซอยที่เรียกว่า ข้าวซอย เหมือนกัน แต่เสียงเพ้ียนไปบ้าง เราจับไม่ได้ว่าเรียกชัดๆว่ายังไง (อ่านเจอในเวบเรียก เค่าซแว ไม่รู้จิงเท็จประการใด) เอาเป็นว่า ไปถึงพม่าแล้วสั่ง ข้าวซอย แล้วจะเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดมากกว่านี้ แต่ข้าวซอยพม่าไม่เหมือนข้าวซอยเมืองไทยนะ (อย่างน้อยก็เค็มมาก) และแต่ละร้านก็แวริเอช่งสูงเหลือเกิน เราสั่งชี้ไปเรื่อย พอถามว่านี่อะไร ก็บอกว่า ข้าวซอย พอไปอีกร้านเห็นหน้าตาแปลกก็สั่งอีก ปกิสว่านี่ก็ ข้าวซอย หนูเลยเริ่มงง เดี๋ยวไว้ไปอินคิวเบทจะไปสืบให้รู้แน่

ข้าวซอยนี่น่าจะเป็นของ ไทใหญ่ ซึ่งอยู่ในรัฐฉานทางตะวันออกของพม่าติดกับจีนและเหนือของไทย ซึ่งก็ถือเป็นชนกลุ่มน้อยของพม่าตอนนี้ ตอนนี้เลยเปลี่ยนใจอยากพูดภาษาไทใหญ่ได้แทน ไม่เอากะเหรี่ยงแระ อิอิ แต่ตอนนี้เรายังคงชอบข้าวซอยในเมืองไทยมากกว่า

ตัวอย่างข้าวซอยร้านนึง ร้านนี้ไม่มีผักดองให้ แต่หน้าตาคล้าย

ตัวอย่าง ข้าวซอยร้านนึง ร้านนี้ไม่มีผักดองให้ (ถึงร้านอื่นมีผักดอง ก็มีแวริเอช่งผักดองอยู่ดี บางทีมีแครอทปนมาด้วย) แต่หน้าตาคล้าย ของกรอบๆข้างบนรสชาติคล้ายปาท่องโก๋นะ

โมฮิงกา

เป็นการเรียก ขนมจีน ในภาษาพม่า เป็นของหาง่ายยิ่งกว่าข้าวซอยอีก ไปไหนๆก็เจอ หน้าตาก็แวริเอช่งสูงอีกแล้ว แต่ถึงเวลาก็เรียกโมฮิงกะสิ้น มีทั้งแบบแห้งและแบบน้ำ (ข้าวซอยก็มีแห้งและน้ำเหมือนกัน) เส้นจิงๆก็มีแบบก๋วยเตี๋ยวเส้นใหญ่ของเรานะ แต่เหมือนเค้าจะไม่เรียกโมฮิงกะทั้งที่น้ำเดียวกัน เส้นขนมจีนเองก็เถอะ มีทั้งเส้นหนาเส้นบางในร้านเดียว น้ำที่ใส่นี่ก็น้ำรสชาติไม่เคยเหมือนกัน บางทีก็ใส่กรอบๆ บางทีก็ไม่ใส่ แต่ที่เหมือนกันทุกร้าน คือ เนื้อสัตว์เป็นวิญญาณเหมือนกันหมด เค้าพยายามใส่หมูกรอบหรือเนื้อไก่ให้นะ แต่หาแทบไม่เจอ ก็เข้าใจว่าคงเป็นของแพงของที่นี่

วิธีทำส่วนใหญ่จะสยองขวัญทุกร้าน คือ หยิบเครื่องใส่ชามพร้อมเส้น หลังจากนั้นก็ใช้มือเปล่าที่ตะกี๊เพิ่งหยิบแบงค์ของลูกค้าก่อนหน้า เช็ดๆกับผ้านิดหน่อย แล้วก็คลุกเส้นด้วยมือเปล่านั่นแหละ หนูต้องพยายามไม่มอง คิดซะว่าอาหารหน้าซีรี่ก็พัวไฮ (poor hygiene) เหมือนกัน เรายังกินได้เรย

ดูสิๆๆๆๆ มือคลุกกันแบบนี้ทุกร้าน บางทีเป็นก๋วยเตี๋ยวผัดน่ากินๆใส่ไว้ในหม้อใหญ่ๆ พอมีคนไปสั่งแทนที่จะใช้ตะเกียบหรืออะไรก็ได้หยิบ ก็ต้องใช้มือหยิบใส่จาน

ดู สิๆๆๆๆ มือคลุกกันแบบนี้ทุกร้าน บางทีเป็นก๋วยเตี๋ยวผัดน่ากินๆใส่ไว้ในหม้อใหญ่ๆ พอมีคนไปสั่งแทนที่จะใช้ตะเกียบหรืออะไรก็ได้หยิบ ก็ต้องใช้มือหยิบใส่จาน

คลุกเสร็จก็ออกมาเป็นแบบนี้ แต่พึงระลึกไว้ว่าหน้าตาไม่เป็นอย่างนี้ทุกร้าน ร้านนี้มีซุปมาให้ด้วย หน้าตาก็สยองขวัญพอกัน แต่พอกินเข้าไปแล้ว อรึ่ยส์ เค็มดี คาดว่าใส่ MSG ไปมากมาย

คลุก เสร็จก็ออกมาเป็นแบบนี้ แต่พึงระลึกไว้ว่าหน้าตาไม่เป็นอย่างนี้ทุกร้าน ร้านนี้มีซุปมาให้ด้วย หน้าตาก็สยองขวัญพอกัน แต่พอกินเข้าไปแล้ว อรึ่ยส์ เค็มดี คาดว่าใส่ MSG ไปมากมาย จานนี้ประมาณ 15 บาท

อาหารพม่าจิงๆ

มาดูอาหารพม่าที่เค้าขายกันในร้่านดีงามบ้างดีกว่า ซึ่งจะแพงขึ้นมาหน่อย คนละ 50 บาท บางร้านบังคับให้จ่ายคนละ 100 บาท แล้วจะมาเป็นเซท ต้องอธิบายก่อนว่า วิธีเสิร์ฟอาหารที่นี่ให้ฟีวอาหารเกาหลีปนญี่ปุ่น คือ มีอาหารบางอย่างเป็นของใครของมัน คือ ข้าว แกงกะหรี่ซักอย่าง (เลือกเอาว่า ไก่ หมู ปลา แกะ) และซุปถ้วยเล็กๆ ส่วนที่แชร์จะเป็นเครื่องเคียงซึ่งไม่ต้องสั่งมันจะมาด้วยอยู่แล้ว พร้อมกับผักสดใส่ตะกร้ามาให้จกแบ่งด้วย แต่แกงกะหรี่ก็มาในชามเล็กๆเอง พร้อมกับเนื้อสามสี่ชิ้นเล็กๆ และมักจะเทน้ำมันจนท่วม เพื่อป้องกันไม่ให้เสียง่ายและป้องกันไม่ให้ตัวอะไรตกลงไป (แล้วถ้ามันติดคาน้ำมันล่ะ) ก็ไฮโดสน้ำมันอีกแล้ว แต่ผักสดๆนี่รู้สึกว่าเฮลธี้ขึ้นมา เค้าชอบกินใบมะกรูดสดกันนะ มีใบบัวบกด้วย ตอนแรกเราไม่รู้ กินแล้วอร่อยดีเพราะมีกลิ่นเอิ๊บๆ (herb) จนแม่บอกว่านี่มันใบบัวบกแต่ของไทยไม่มีกลิ่นแบบนี้

กินเป็นเจ๊ทแบบนี้ หน้าตาไม่น่ากินในตอนแรก แต่กินๆไปก็อร่อยดี (คงเพราะเค็มทุกอย่าง) มีผักดองด้วยคือมะกรูดฝานแล้วดอง รสชาติสยองขวัญเกินสำหรับเรา และก็มีน้ำพริกอ่องที่เราว่าอร่อยกว่าที่เคยกินในเมืองไทย

กิน เป็นเจ๊ทแบบนี้ หน้าตาไม่น่ากินในตอนแรก แต่กินๆไปก็อร่อยดี (คงเพราะเค็มทุกอย่าง) มีผักดองด้วยคือมะกรูดฝานแล้วดอง รสชาติสยองขวัญเกินสำหรับเรา และก็มีน้ำพริกอ่องที่เราว่าอร่อยกว่าที่เคยกินในเมืองไทย

สุกี้

ตามทางเดินในย่างกุ้งจะเจอร้านข้างทาง มีผักหลากหลายวางใส่ตะกร้าให้เลือก เผอิญเราอยากผักหญ้าหลังจากกินแต่ของทอด เลยไปชี้ๆภาษามือ (ส่วนใหญ่คนขายของโลค่อนแบบนี้พูดอังกิดไม่ได้มาก) แล้วกลับมานั่งตุ๊มต่อมว่าเค้าจะทำอะไรให้หนูกิน แล้วมันก็ออกมาหน้าตาเหมือนสุกี้ แม่ช่วยคอนเฟิมเพราะแม่เคยกินอาหารคล้ายๆแบบนี้ที่ยูนนานแล้วไกด์ว่ามันเป็น สุกี้ของเค้าโดยใส่เห็ดและผักหลายๆอย่าง ในจานนี้หลากหลายไปถึงเส้นก๋วยเตี๋ยวด้วย เส้นหมี่เส้นขาวแบบกลมมีหมด คนขายสุกี้ร้านนี้สวยมากกกก หน้าตาเป็นดาราเกาหลีได้เรยโดยไม่ต้องพึ่งศัลยกรรม เดาว่าชีมาจากไทใหญ่ จิงๆแล้วคนพม่าหน้าตาดีเยอะนะ พวกเด็กที่หลอกขายของเราก็น่ารักเยอะเลย แต่คงไม่ได้น่ารักแบบสมัยนิยม (คือ หน้าจีนตาตี่) (แต่ผู้ชายนี่ยังไม่เห็นดีฮ่ะ)

อร่อยนะ แต่เผ็ดและเค็มไปหน่อย เพิ่งเคยเจอของเผ็ดจิงจัง เยอะขนาดนี้ ราคา 25 บาท

 

ให้ดูสภาพโต๊ะที่กินด้วย โต๊ะกินข้าวข้างทางที่นี่มักจะเตี้ยๆเช่นนี้ และมีถ้วยชาให้เติมน้ำกินฟรี ซึ่งจะแช่ถ้วยในน้ำ แล้วก็รียูสเอาเอง หนูขออนุญาตไม่กินด้วย

ให้ ดูสภาพโต๊ะที่กินด้วย โต๊ะกินข้าวข้างทางที่นี่มักจะเตี้ยๆเช่นนี้ และมีถ้วยชาให้เติมน้ำกินฟรี ซึ่งจะแช่ถ้วยในน้ำ แล้วก็รียูสเอาเอง หนูขออนุญาตไม่กินด้วย แต่ไม่ว่าร้านไพร่แค่ไหนก็ต้องมีกระดาษทิชชูให้

ร้านกาแฟ

อย่าคาดหวังว่าเป็นคาเฟ่ ที่นี่เป็นร้านชากาแฟสไตล์สภากาแฟเมืองไทยมากกว่า และส่วนใหญ่จะมีแต่ผู้ชายนั่ง เหมือนมีการแบ่งแยกนิดๆ จะแปลกๆถ้าผู้หญิงไปนั่ง จะเปิดแต่เช้าเลย มีอาหารที่ขายร่วมด้วย เช่น ปาท่องโก๋ (ที่นี่เรียกประมาณ อิ่วเจ๋ คล้ายภาษาแต้จิ๋วเรย) นาน (เก๋มะล่ะ มีนาน อร่ึยส์มีก ในราคาแผ่นละ 6 บาท) โรตี ซาลาเปา ซาโมซ่า จีนแขกปนกันมั่วไปหมด ก็เป็นความเก๋ไปอีกแบบ แล้วเค้าจะจัดใส่จานมาตั้งไว้ที่โต๊ะเลยโดยที่เราไม่ต้องบอก เรากินไปได้เท่าไหร่ก็กินไป เค้าจะคิดเงินเท่าที่เรากิน พวกที่เหลือก็เอาไว้ให้แขกคนอื่น (แม่บอกว่าแต่ก่อนเมืองไทยก็มีเสิร์ฟแบบนี้)

ข้างหน้านี่คือ แป้งแบบซาลาเปาไส้มะพร้าวหวานๆแล้วเอาไปทอด (มันเยิ้มอีกละ) ปกติเราไม่ชอบมะพร้าวยังรู้สึกว่ามันอร่อย ไม่รู้ว่าอาหารชาติไหน

ข้าง หน้านี่คือ แป้งแบบซาลาเปาไส้มะพร้าวหวานๆแล้วเอาไปทอด (มันเยิ้มอีกละ) ปกติเราไม่ชอบมะพร้าวยังรู้สึกว่ามันอร่อย ไม่รู้ว่าอาหารชาติไหน

ขนมตลาดนัด

อย่างที่บอกว่าไป Nat Festival หรืองานไหว้ผี ก็มีของขายมากมาย โดยเฉพาะของกิน แต่ได้รูปมาไม่เยอะ เพราะมัวแต่เดินกินไปเรื่อยจนมือมัน อิอิ ซึ่งที่ย่างกุ้งถ้าได้เดินถนนใหญ่ในเมือง ก็จะเห็นของทอดให้กินเรื่อยเจื้อยตลอดทาง กินจนอิ่มได้เลยล่ะ

ขนมครก เราชอบมากกกก มันเป็นแบบเค็ม เหมือนใส่เม็ดถั่ว ใบชะอมนี้ดส์นึง อะไรอีกไม่รู้ แต่เค็ม ส่วนอันมะเขือเทศหน้าตาอย่างกะซัลซ่า แต่เผ็ดจากพริกสดที่แอบแฝงมาด้วย

ขนม ครก เราชอบมากกกก มันเป็นแบบเค็ม เหมือนใส่เม็ดถั่ว ใบชะอมนี้ดส์นึง อะไรอีกไม่รู้ แต่เค็ม ส่วนอันมะเขือเทศหน้าตาอย่างกะซัลซ่า แต่เผ็ดจากพริกสดที่แอบแฝงมาด้วย

โรตีที่นี่จะหน้าตาแบบนี้ แล้วจะใส่ถั่วตรงกลางกะน้ำหวานๆ ซึ่งเราไม่นิยมถั่วเลยไม่ชอบ แต่แป้งอร่อยดี

โรตีที่นี่จะหน้าตาแบบนี้ แล้วจะใส่ถั่วตรงกลางกะน้ำหวานๆ ซึ่งเราไม่นิยมถั่วเลยไม่ชอบ แต่แป้งอร่อยดี

ขนมอะไรไม่รู้ รู้แต่ว่าต้องหวานมาก เพราะเคยหลงซื้อมาอย่างนึง หวานเกินจะรับได้ เลยจะไม่หลงผิดอีก เดาเอาว่า อันสีดำๆเขียวๆข้างหน้า อาจจะเป็นกาละแมอย่างนึง

ขนม อะไรไม่รู้ รู้แต่ว่าต้องหวานมาก เพราะเคยหลงซื้อมาอย่างนึง หวานเกินจะรับได้ เลยจะไม่หลงผิดอีก เดาเอาว่า อันสีดำๆเขียวๆข้างหน้า อาจจะเป็นกาละแมอย่างนึง

แลซซี่ (lassi)

โดยเฉพาะในย่างกุ้ง มีแขกอพยพเข้ามามากจนไม่แน่ใจว่าที่นี่บอมเบย์รึป่าวนะ ร้านอาหารอินเดียเปิดเรียงกันเป็นตับ และมีโบสถ์ฮินดูแทรกอยู่ด้วย แต่อาหารอินเดียที่นี่จะเป็นแนวอาหารอินเดียข้างทางเมืองไทย (ก็หนูกินร้านข้างทางนี่) ก็เลยจะเป็น ข้าวหมกไก่ ข้าวแกงกะหรี่ โรตี มะตะบะ ซึ่งไปกินร้านตามที่โลนลี่แพลทเนทแนะนำจิงจัง ปกิสว่าข้าวหมกไก่อร่อยที่สุดตั้งแต่เคยกินมา ข้าวนิ่มและเค็ม ไก่ก็หมักเข้าถึงเนื้อ เราเลยหิ้วกลับเมืองไทยอีก 3 ถุงเรย จานละ 50 บาทแต่ปริมาณเยอะมาก แล้วก็มีร้านขายแลซซี่อีกมาก ซึ่งมีทั้งแบบโยเกิตเป็นโยเกิตเลย หรือว่าแบบปั่นก็มี (แลซซี่เป็นน้ำโยเกิตป่ันของแขก…ตามความเข้าใจของเรา) ผลไม้ก็มีหลายอย่างให้เลือก ในราคาไม่เกิน 30 บาท

โย เกิตมาแบบเฟรชๆเรย บางส่วนยังเป็นก้อนอยู่เรย คนขายบอกว่านี่ก็แลซซี่ ก็เชื่อก็ได้จ้ะ หนูคาดหวังว่าจะเอาไปปั่นกะมะม่วง ปกิสว่า เป็นมะม่วงสดทั้งลูกหั่นแล้วโปะด้วยโยเกิตเต็มแก้ว โยเกิตรสชาติดิบมาก คือ ยังเปรี้ยวมากๆๆ แต่มีน้ำเชื่อมให้เติมตามใจชอบ

นี่ยังมีอีกมากมายที่เรายังไม่ได้ลอง แค่เดินดูก็มีความสุขแล้วกับบรรยากาศข้างทางแบบนี้ ตอนเห็นอาหารพัวไฮแบบนี้นึกถึงอีหนุ่มและอีดิ๋วเป็นอย่างมาก (พวกชอบอาหารพัวไฮ) แต่กินแบบนี้มากๆไม่ไหวนะ มีแต่ของมันๆ แล้วไม่รู้ใช้น้ำมันอะไรกัน อาหารหลายอย่างก็พัวไฮเกินกว่าจะรับได้ แต่เราก็กลับมาโดยไม่ท้องเสียใดๆ

 

ตลาดสดที่ครึกครื้นใจกลางย่างกุ้ง

ตลาดสดที่ครึกครื้นใจกลางย่างกุ้ง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s